คุณค่าของการเล่น ของนักเล่นมืออาชีพวัย 4.2 ขวบ ที่แม่อยากบอก
แม่จะบอกใครเสมอว่า ลูกแม่เป็นนักเล่นมืออาชีพ เพราะหนูของแม่จะเล่นแบบ non-stop ตื่นขึ้นมาก็เริ่มเล่น เล่นจนกว่าจะหมดแรง บางคนไม่ค่อยเชื่อ ชอบคิดว่าแม่ต้องแอบสอนน้องแบมแบมเรียนหนังสือแน่ๆเลย หรือไม่ต้องให้ลูกเรียนพิเศษตรงนั้นตรงนี้ เพราะน้องแบมแบมจะค่อนข้างมีพัฒนาการเกินวัย รู้เยอะ แม่อยากบอกว่าก็ตอนที่หนูเล่นนั่นแหละ ทุกสิ่งทุกอย่างมันจะสอนหนูเอง แม่ไม่ใช่ผู้กำกับ แต่เป็นแค่คนชี้ทางนิดหน่อยให้หนูได้หาทางพัฒนาศักยภาพในตัวเองอย่างเต็มที่
วันนี้และเกือบจะทุกๆวันแม่ได้ยินเพื่อนๆข้างบ้านบ้าง เพื่อนแม่เองบ้างเวลาไปที่บ้านเค้า ดุลูกว่า เอาแต่เล่นอย่างเดียวไม่สนใจอะไรเลย ดูลูกบ้านนี้สิทำนี่ทำโน่นได้ เรียนหนังสือเก่ง ทำอะไรก็ได้ มามารีบมาเขียนหนังสือ แล้วก็จับลูกมาหัดคัดหัดเขียน จับให้นั่งอ่านหนังสือ ห้ามลูกออกมาข้างนอก
ใครๆมาที่บ้านเราหนแรกแรกก็ชอบตำหนิแม่ว่า ซื้อของเล่นมาให้ลูกทำไมเยอะแยะเปลืองเงิน และเป็นการฟุ่มเฟือย ทำให้ลูกสมาธิสั้น และอื่นๆอีกมากมาย แต่พอได้คุยกับลูก ได้เห็นพัฒนาการของน้องก็เปลี่ยนเป็นพูดแบบใหม่ ก็ซื้อของให้เยอะซะขนาดนี้ ถ้าพัฒนาการไม่ดีก็แย่แล้ว แม่ได้แต่ส่ายหน้า ด้วยความไม่เข้าใจ
เวลาออกไปข้างนอก คนอื่นๆเห็นพัฒนาการของลูก ใครๆชอบถามแม่ว่า น้องอายุเท่าไหร่ค่ะ ทำไมน้องพูดอังกฤษเก่งจัง ทำไมน้องทำอันนี้ อันนั้นได้แล้วค่ะ ทำไมน้องทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอค่ะ ให้น้องเรียนที่ไหนค่ะ ให้น้องเรียนพิเศษอะไรที่ไหนบ้างค่ะ
แม่อยากบอกว่า แม่ก็รักลูกเหมือนแม่คนอื่นๆ อยากให้ลูกเก่ง ดี มีความสุข แม่ก็อยากให้ลูกแม่เรียนรู้ให้มากที่สุด แต่การให้ลูกไปเรียนพิเศษที่นั่นที่นี่ไม่เคยอยู่ในความคิดของแม่ เพราะแม่คิดเสมอว่าแม่คือครูคนแรกที่ดีที่สุดสำหรับหนู เพราะฉะนั้น แม่ถึงต้องจัดเตรียมกิจกรรมต่างต่างเพื่อเล่นกับหนูของแม่
เครดิต : ขอบคุณข้อมูลจาก pantown.com
